بدون عنوان

روزهایی که کسی را نداری تا دلهره هایت را با او تقسیم کنی از عمرت دو برابر کم میشود. بیست ماه گذشته برای من چهل ماه گذشت. و این روزهای سرد علاوه بر همه آن تشویش های مزاحم که گریبانم را گرفته ، حس ترس عجیبی در درونم سایه افکنده. نمیدانم تا کجا باید رفت؟ تا کی باید چشمها را شست؟ جور دیگر دید؟